تبلیغات
ترکش ولگرد - لفظی به نام رزق و معنایی به لفظ رزق

لفظی به نام رزق و معنایی به لفظ رزق

یکشنبه 14 فروردین 1390 08:53 ب.ظنویسنده : ترکش ولگرد

 

      مگر خود خداوند در قرآن نفرموده اند که خودم روزیتان را می دهم مگر نگفته اند که روز شما به عهده ی من است . به قول بنده خدایی اگه این حرف را بک نفر به ما زده بود بیشتر اعتماد می کردیم تا این که خداوند به ما گفته .آن وقت حداقل خیالمان راحت تر بود و آسوده خاطر تر بودیم که روز یمان خواهد رسید.

      تا به حال توجه کرده ایم که هرروز این هوایی که با آن تنفس می کنیم از کجا می آید، بارانی که از آسمان می بارد از کجاست، نوری که به ما می رسد و هزارن چیز دیگری که ما را احاطه کرده اند و بدون وجود هرکدامشان زندگی وجود ندارد. آیا این ها رزق نیست؟این ها همان ساده ترین وسایل برای زنده بودن ما نیستند،این ها را جه کسی به ما می رساند؟چطور می رساند؟تا به حال دقت کرده ایم؟!

      با کمی تامل به راحتی در می یابیم که هر روز و هر دقیقه کسی هست که این بساط زندگی کردن را برای ما فراهم می کند بدون اینکه ما حتی ذره ای حواسمان جمع باشد و متذکر این ارزاق باشیم.

      " رزق" در قرآن به معناى عطائى است جارى و همیشگى، و رزق دادن خداى تعالى عالم بشریت را از آسمان، عبارت است از فرستادن باران و برف و  امثال آن و یا هرچیزی که به وسیله ی آن حیات ادامه یابد.

به گفته ی علامه طباطبایی رزق معنویش را- كه رزق حقیقى هم همانست، چون مایه حیات جان انسانى است، و رزقى است فنا ناپذیر- بدون پیش بینى خود او مى‏رساند، دلیلش این است كه انسان نه از چنین رزقى آگهى دارد و نه مى‏داند كه از چه راهى به وى مى‏رسد.

       خداى سبحان كه ولى و عهده‏دار سرپرستى بنده متوكل خویش است، او را از پرتگاه هلاكت بیرون مى‏كشد، و از طریقى كه خود او پیش‏بینى آن را نمى‏كند، روزى مى‏دهد، و چنین بنده‏اى به خاطر اینكه بر خداى تعالى توكل كرده، و همه امور خود را به او واگذار نموده، هیچ چیز از كمال و از نعمت‏هایى را كه قدرت به دست آوردن آن را در خود مى‏بیند از دست نمى‏دهد، خلاصه آنچه را كه امیدوار بود به وسیله سعى و كوشش خود به دست آورد همان را خداى تعالى برایش فراهم مى‏كند، براى اینكه او به وى توكل كرد، و كسى كه بر خدا توكل كند، خدا همه‏كاره او مى‏شود، و هیچ سبب از اسباب ظاهرى اینطور نیست، براى اینكه هر سببى را كه در نظر بگیرى یك بار كارگر مى‏افتد بار دیگر نمى‏افتد، ولى خداى تعالى این طور نیست،" إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ"، چون خدا به كار خود مى‏رسد و تمامى امور در حیطه قدرت خداى تعالى است" قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدْراً" و وقتى حدود و اندازه هر موجودى را خداى تعالى معین مى‏كند، بنده متوكل هم یكى از موجودات است، او نیز از تحت قدرت خدا خارج نیست، پس اندازه‏ها و حدود او نیز به دست خدا است.

      نیز از محمد بن مسلم روایت آورده كه گفت: از امام صادق (ع) از كلام خداى عز و جل پرسیدم كه مى‏فرماید:" وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ"، فرمود: یعنى در دنیایش به او این چنین رزق مى‏دهد [1].

      اینجاست كه خداى تعالى چنین بنده‏اى را به حكم" یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً" از تنگناى وهم و زندان شرك نجات مى‏دهد، دیگر به اسباب ظاهرى دلبسته نیست و به حكم" وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ" از جایى كه او احتمالش را هم ندهد رزق مادى و معنویش را فراهم مى‏كند، اما رزق مادیش را بدون پیش بینى خود او مى‏رساند.

      اصلی ترین عامل در كسب روزی برای انسان تلاش و كوشش همت خود اوست، چرا كه«لیس للإنسان إلا ما سعی» یعنی برای انسان هیچ چیز نیست مگر آنچه كه كوشیده و به دست آورده ـ (نجم/39) ـ یعنی اگر انسان تلاش نمود و حركت كرد خداوند نیز در دامان او بركت می نهد، و اگر سستی كرد چیزی جز تنگدستی نصیب خود نكرده است. خداوند در جای دیگر می فرماید: هر كس بر وفق كوشش و تلاشش پاداش می گیرد.(طه/15 ـ 20)
      حضرت علی(ع) نیز در این باره می فرمایند:"من توكل علی الله سبحانه كفی واستغنی" یعنی هر كس توكل كند به خداوند تعالی، همین او را كافی است و خداوند او را بی نیاز از هر چیز دیگری كند.

      زیبایی این نظام روزی رسانی این جا معلوم می شود که تک تک افراد باید تلاش کنند برای روزی خودشان اما در آخر خدا  که روزی ما را تضمین کرده ، به ما می دهد.



[1] نور الثقلین، ج 5، ص 355 به نقل از كافى.


برچسب ها: رزق و روزی ، قرآن ، نهج البلاغه ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 17 فروردین 1390 02:07 ب.ظ

 
پنجشنبه 15 اردیبهشت 1390 11:56 ق.ظ
در کوچه راه خانه دگر گم نمی کنی...
یکشنبه 4 اردیبهشت 1390 05:58 ق.ظ
سلام
ما هر کی رو که علمدارش سید علیه رو دوست داریم و حمایتش میکنیم...
خوشحال شدم به حقیر نگاهکی انداختید...
من شما رو نمیشناسم ولی خوشحال میشم با هم در ارتباط باشیم.. راستی به این هم سری بزن ...
www.andishepanj.blogfa.com
جمعه 2 اردیبهشت 1390 01:08 ق.ظ
سلام به همه ی اونایی که دنبال رزق و روزی تلاش می کنند... سلام
این هم بگیم که اونایی که هنوز مجرد سیر می کنند در جریان باشند که خدا روزی رسونه ، پس بپا خیز ای دلیر و مزدج شو تا روزیت بیشتر بیشتر شود ....
برا ما هم دعا کنین
یا مهدی
پنجشنبه 1 اردیبهشت 1390 02:32 ب.ظ
سلام...
پاشو برادر؛ پاشو... تو اون دانشگاه کسی نیست از خواب بیدارتون کنه...؟ (جیگرتو)
یا حق
دوشنبه 29 فروردین 1390 09:44 ب.ظ
سلام. ما رفتیم مشهد و برگشتیم شما هنوز داری از رزق و روزی حرف میزنی...
پنجشنبه 25 فروردین 1390 02:36 ب.ظ
سلام سهرابی.
چطوری؟یادت نره مارو دعا کنی.
یا علی.
دوشنبه 22 فروردین 1390 04:22 ب.ظ
سلام. به نظرم آمد صبح اون روزی که این مطلب رو نوشتی دانشگاه کلاس اخلاقی، اندیشه ای، چیزی داشتی و این مطالب همون درس استاد بوده و حیفت اومده که در محدوده ی همون کلاس باقی بمونه. به هر حال اگر نبود همین غفلت ها امروز ما اینجا نبودیم. به خاطر همینه که خدا می فرماد : والعاقبة للمتقین... یا حق
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.